Posts

Showing posts from 2010

"அம்முணி"

மெல்ல நடந்து வந்து கதவிடுக்கின் வழியாக அம்மாவை எட்டிப் பார்த்தாள் நிலா.
சற்றே நகர்ந்த போது "களக் சலக்" என்று சின்னதாய் சிணுங்கிய புது கொலுசு இவள் "உஷ்" என்று முறைத்து பார்த்ததும் நிறுத்தி கொண்டது.

காதுகளில் எதுவுமே விழாதது போல் தலைக்கு கையை வைத்து கொண்டு ஒருக்களித்து படுத்திருந்த அம்மாவிடம் எந்த சலனமும் இல்லை. தனக்கு தானே லேசாக ஏதோ ஒரு பாடலை முணுமுணுத்து கொண்டிருந்த சத்தத்தை வைத்து அம்மா இன்னும் உறங்கவில்லை என்பது ஊர்ஜிதமாயிற்று.

எட்டே அடிகள் எடுத்து வைத்து ஓடினால் அம்மாவின் கைக்குள்ளே கட்டுண்டு வெதுவெதுப்பான அவளது மூச்சு காற்றில் மூன்றே நிமிடங்களில் சொர்க்கம் போன்று உறங்கிப் போய் விடலாம். ஆனால் அம்மா மீது மகளுக்கு இருந்த பிள்ளைக் கோபமும் அதோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்த வைராக்கியமும் கரைந்து விடுமே!

மூன்றாம் வகுப்பில் படித்து கொண்டிருக்கும் நிலாவுக்கும் அவள் அம்மாவிற்கும் சண்டை. அடிக்காது நடக்கும் செல்ல சண்டைகளின் வகையறா தான் என்ற போதிலும் இன்று சற்று அழுத்தமாகவே அமைந்து போனது நிலாவின் கோபம்.
...................................................
நிலாவின் கோபத்திற்கும் சோக…

The Judge

I stare at the figure on the floor for one long, aching moment.


Those hands that I knew so well. The familiar contour of the unmoving shape of youth. The face that I loved beyond anything - the face that was empty now, what with those unseeing eyes that betrayed that they no more held the power of life.


I'm dead. My lifeless body that lay beside said so.


But...wait! Am I dead? How am I still seeing and thinking and most importantly, 'feeling', if I was dead?


I look down instinctively; I see no arms, no feet, no body - hold on, am I floating? Standing? Flying? I don't know.


I don't know what I am - but what could I be ? No body, no breath, no beat from my heart... I wish I could scream, but I find no voice...


A flickering thought crosses my mind and I am stunned - am I? Can't be. Or could it be? It makes sense, actually. It could be true. Am I what they call a..well, a soul? So, was that true, what all the books and stories and folklore and scriptures proclaimed? Wow.…

முகம்

இளவேனிற்காலம்.
உறக்கத்தின் நிழல் சூழாத அந்த சில நொடிகளில்
நில்லாது சுழன்றோடும் மின்விசிறியின் நடனம்
சொல்லாமற் புதைந்து போன
சில ஆழ்மனத்து எண்ணப் பதிவுகளை
தூசி தட்டி எழுப்பிவிட
தும்மல்களின் இடையே
மீண்டும் துவங்குகிறது
ஒரு தேடல் பயணம்.

நீந்தி கடக்கிறேன்.
கடந்த கால அலைகள் மேலெழும்பி நிற்கின்றன.
நேரம் பின்னோக்கி செல்வதால்
கைவிட்டு போகும் -
நிகழ் கால உடமைகள்
நினைவுகள்
சில உணர்வுகள்
மூன்று பரிமாணங்களில் ஒன்று நீங்கியது.
சுமைகள் குறைந்து போனதால்
சிறகாகி மிதக்கிறேன் நான்.

இப்பொழுதும் எஞ்சி நிற்கும்
முகத்திரைகள்
என் முகத்தோடு
மரபின் பெயரால்;
கிழித்தெறிய முனைகிறேன் நான்
தடுக்கிறது தார்மீகக் கோட்பாடு -
சுயநலம் என்றோர் புதிய பெயர் சூட்டுகிறது
என் முயற்சிக்கு.
சளைக்காமல் பெயர்மாற்றம் செய்கிறேன் நான் -
சுயநலம் அல்ல - இது சுதந்திரம்.

அணைத்து போடும்
அணைகள் தாண்டி
எழும்பி விரைகிறேன் நான்-
பொங்கும் வெள்ளம்
தெளிந்த நல்லிசை ஆரோஹனம்
ஆதவனின் எழுச்சி
ஆட்கொள்ளும் புயல்
இன்று பிறந்த புது வானம்
முதற்சங்கம் கண்ட முதல் கவிதை
பொழியும் விளிம்பில் விரிகின்ற கார்முகில்
யுத்தம் காணாத வெள்ளை பூமி
பிணைப்புகள் இல்லாத நான்!

முகத்திரைகள் அற்று போனதால்
என் …

Pazhassi Raja – A review

Image
Critically acclaimed Veteran Malayalam Director T. Hariharan and National award winning writer 'Jnanapeeth' M.T. Vasudevan Nair had come together yet again to deliver this epic movie based on the life story of Kerala Varma Pazhassi Raja, who was one of the first to revolt against the British East India Company.

The film opens with the British troops plundering the treasures of the Pazhassi Palace as Pazhassi Raja’s family secretively shifts base elsewhere. Raged by the fact that simple tradesmen vying after cardamom and ginger were attempting to sieze control over his motherland, Pazhassi Raja (played by Mamooty) decides that its time for war. Camping in the thick forests of the Scenic Wayanad, he raises a small but skilled army; Aided by his able lieutenants Edachena Kunkan (Sarath Kumar) and Kaitheri Ambu (Suresh Krishna) and the tribal chief Thalakkal Chanthu (Manoj K Jayan), Pazhassi launches his battle against the British with an ingenious organisation with Guerilla tact…

Confessions of a Sleepless Mortal Mind.

In all the velvet blackness
Of the Eternal Night
I see You dance
To the howl of the winds.
Swirling in the Dark
swaying through the Night
Booming through the emptiness
Comes the Rhythm of Your Dance.

Flaming locks of Hair
Spread the Thunder everywhere
Every lithe move of the brow
Holds Time in Silent Awe
The Skies lie shaken
Seas freeze in naked rage-
Yet again to be witnessed
Occurs the Dance Unscathed and Prime.

The rustic smile holds
In those Eyes that mirror time
Past and Future melt
In the warm Glow of the Moment Now
The mortal eyes close
Unraveling the Eye Divine
And as I drink in the Dance of Might
The Eternal Secret seizes me.

Lost in Time and Senses
I stand Captive in Your Eyes
Not knowing of it quite,
I see me dancing by Your side.
And I see You becoming I.
And I dance the Dance Divine.
Then strikes the Karmic moment
I lose it all in vain, my mortal mode prevails
And We are You and I again.

Wheezing through the Stillness
Seeps the elusive Sense of "I"
Unfolds the Fantasy Blind
To veil the Dance Divin…